معنی غایوس

(اِخ) نام دوتن: ۱ -شخصی مقدونی (مکدونیهٔ) که پولس را در قرنتس ضیافت نمود در وقتی که رسالهٔ خود را به رومانیان می نوشت (رسالهٔ رومیان ۱۶: ۲۳) لهذا پولس وی را تعمید داده (اول قرنتیان (۱: ۱۴) وی با پولس بافسس شد و فتنه گران بر وی دست انداختند (کتاب اعمال رسولان ۱۹: ۲۹) و با وجودی که اسم او همواره با ارسترخس ذکر میشود باز گمان میرود که او غایوس دربه ای باشد. (کتاب اعمال رسولان ۲۰: ۴) و بعضی را گمان چنان است که غایوس دربه ای مرد دیگری بوده است و نسبتی به این غایوس ندارد. ۲ -شخصی که یوحنا نامهٔ سیم خود را به وی نگاشت که این همان شخصی است که با پولس در سفر آخرش به فلسطین رفاقت نمود. (کتاب اعمال رسولان ۲۰: ۴) و آن کسی که با وی در وقت شورش در افسس مرافقه نمود شخص دیگری است که در مکدونیه (مقدونیه) تولد یافته. و نیز برآنند که مهماندارش (رسالهٔ رومیان ۱۶:۲۳) یعنی همان که وی را تعمید داد (اول قرنتیان ۱:۱۴) شخص دیگری غیر از این دو نفر بوده است. (کتاب قاموس مقدس ص ۶۳۲).