معنی غالب خوزستانی

[ لِ بِ زِ ] (اِخ) مؤلف مجمع الفصحاء آرد: و هو عبداللََّه منجی الثانی بن ابی حفص منجی الماضی بن عبداللََّه یقظان الایذجی الخوزی، از فضلای متقدمین بوده است. صاحب تصانیف من جمله طراز الذهب، و با شیخ محیی الدین العربی معاصر و معاشر، و این چند رباعی از اوست: بی تو نفسی قرار و آرامم نیست بی نام تو ذات و صفت و نامم نیست بی چاشنی تو در جهان کامم نیست بی روی تو صبح و موی تو شامم نیست. ما مذهب چشم شوخ و شنگش داریم کیش سر زلف مشک رنگش داریم ماییم و دلی و نیم جانی ز غمش و آن نیز برای صلح و جنگش داریم. در پیش من از سر جفاهای نهان باریک کنی همه تن خود چو میان در شادی و عیش در کنار دگران زان سان باشی که می نگنجی به جهان. صاحب مجمع الفصحا در کتاب ریاض العارفین نام او را ذیل عنوان غالب خوزی آورده و در ذکر اسم کتاب او (طراز الذهب) افزوده است: «و آن مشتمل است بر فضایل و مناقب ائمهٔ اثنا عشر علیهم السلام و در حقیقت ایشان براهین قاطعه در آن کتاب ثبت کرده». (ریاض العارفین چ ۱ تهران ص ۲۲۳).