معنی عکو

[ عَ کْ وْ ] (ع مص) بزرگ ساختن نیفهٔ ازار را و درشت نمودن. || بیرون آمدن بعض پلیدی و باقی ماندن بعض آن. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || میل کردن. || بند کردن و بستن. (از منتهی الارب). مقید کردن و بستن. (از اقرب الموارد). || فرونگذاشتن موی را. (از منتهی الارب). || گره زدن دم ستور. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). دنبال ستور بستن. (المصادر زوزنی) (تاج المصادر بیهقی). || خم دادن. (از منتهی الارب). عطف. (از اقرب الموارد). || درشت و فربه گردیدن شتر. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). فربه و زفت شدن شتر. (تاج المصادر بیهقی). || بلندتر شدن دود. (منتهی الارب). بالا رفتن دود و دخان. (از اقرب الموارد). || باردار نمودن گشن ماده را. (از منتهی الارب).[ ] (اِخ) (به معنی ریگ داغ). اسکله ای است منسوب به فنیقیان که به مسافت هشت میل به شمال غربی کوه کرمل واقع است. (از قاموس کتاب مقدس).