معنی واژه عوة

[ عَ وْ وَ ] (ع مص) به معانی مصدر عُواء است. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). رجوع به عواء شود. || (اِ) آواز و فریاد. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || کون و بن. (منتهی الارب) (آنندراج) (اقرب الموارد). عُوّة. رجوع به عُوّة شود. || نشانی است از سنگ که بر زمین های سخت نصب کنند. (از اقرب الموارد از لسان). || (اِخ) نام مردی است. (منتهی الارب).[ عُ وْ وَ ] (ع اِ) کون و بن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). عَوّة. رجوع به عَوّة شود.[ عَ وْ وَ ] (اِخ) ابن حجیبةبن وهب بن حاضربن وهب بن حرث بن مجزم بن سامةبن لؤی. جدی است جاهلی و بطنی از سامةبن لؤی را تشکیل میدهد که به «عَوّی» مشهور است. (از اللباب فی تهذیب الانساب). و رجوع به عَوّی شود.