معنی عوالم

[ عَ لِ ] (ع اِ) جِ عالَم. (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (آنندراج). رجوع به عالم شود. جهانها و عالمها. (ناظم الاطباء). || زمانها. || حالات و کیفیات مخصوص. (از ناظم الاطباء). و در فارسی بصورت غیرفصیح بر «عوالمات» جمع بسته شود. (از فرهنگ فارسی معین). - عوالم اربعة؛ عبارتند از عالم لاهوت، عالم ملکوت، عالم جبروت، عالم ملک و ناسوت، که برخی آن را عوالم خمسه دانند. (از فرهنگ مصطلحات عرفا). و رجوع به عوالم خمسه شود. اما در فلسفهٔ اشراقیان عوالم اربعه عبارت از چهار عالم زیر باشد: ۱ - عالم انوار قاهره، که عالم انوار مجردهٔ عقلیه اند. ۲ -عالم انوار مدبره، که عبارت از عالم انوار مدبرهٔ اسفهبدیهٔ فلکیه و انسانیه است. ۳ -عالم برزخیات، که عبارت از عالم حس میباشد. ۴ -عالم صور معلقهٔ ظلمانیه، که عالم مثال و عالم خیال است که بنام عالم اشباح هم نامیده شده است و قدما آن را عالم مقدار نامیده اند. (از فرهنگ لغات و اصطلاحات فلسفی از شرح حکمةالاشراق ص ۵۱۵). - عوالم خمسة؛ عبارت است از عالم علم، عالم عین، عالم جبروت (اعلی و اسفل) که آن را مثال مطلق و غیب مضاف هم گویند، عالم ملکوت، که آن را عالم ارواح نیز گویند، عالم خلق، که آن را عالم ملک و ناسوت هم نامند. (از فرهنگ مصطلحات عرفا). و رجوع به عوالم اربعة شود. - عوالم عالیة (عالی)؛ عبارتند از عالم مجردات طولیه و عرضیه و صور مجرده و مثل معلقه. (از فرهنگ لغات و اصطلاحات فلسفی). - عوالم کلیة (کلی)؛ مراد از آن عقل کل است که عقل اول باشد، و نفس کلیه. و انسان کامل است. که هر یک جامع مراتب اموری اند. (از فرهنگ مصطلحات عرفا). - عوالم لبس؛ (اصطلاح تصوف) تمام مراتب نازله از حضرت احدیت است، زیرا که ذات قدسیه تنزل فرموده به تعینات در مراتب و متصف شده به صفات روحانیه و مثالیه و حسیه. (از فرهنگ مصطلحات عرفا از اصطلاحات شاه نعمةاللََّه ولی ص ۵۵).