معنی عنوة

[ عَ نْ وَ ] (ع اِمص) برآورش. اسم مصدر است. (منتهی الارب) (آنندراج). اخراج و برآوردگی و برآورش. (ناظم الاطباء). اسم است از «عنا الشی ء»، یعنی ظاهر کردن. (از اقرب الموارد). || غلبه و قهر و چیرگی. (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). گویند: فتحت مکه عنوةً؛ فتح کرده شد مکه بطور قهر و غلبه. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). || مودت و دوستی، از اضداد است. (از منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). گویند: فتح البلد عنوةً؛ یعنی شهر به اجبار و قهر یا به صلح فتح شد. (از اقرب الموارد).