معنی عمیدالملک کندری

[ عَ دُلْ مُ کِ کُ دُ ] (اِخ) محمدبن منصور کندری نیشابوری جراحی، مکنی به ابونصر و ملقب به عمیدالملک و عمید خراسان. اولین وزیر در حکومت سلجوقیان. وی بسال ۴۱۲ یا ۴۱۵ هـ .ق. در کندر از قرای نیشابور متولد شد و علم فقه در آنجا آموخت. و چون طغرل بیک اولین سلطان دولت سلجوقی به نیشابور درآمد، ابونصر به دربار او بعنوان کاتب راه یافت و اندکی بعد نزد سلطان تقرب حاصل کرد و به وزارت رسید و لقب عمیدالملک یافت. و وی چون بر زبان عربی و فارسی تسلط کامل داشت، پیوسته واسطه بین طغرل بیک و القائم خلیفهٔ عباسی بود. و سرانجام در عهد الب ارسلان و به سعایت خواجه نظام الملک، عمیدالملک به سال ۴۵۶ هـ .ق. کشته شد و سر او را به کرمان نزد عضدالدوله الب ارسلان بردند. عمیدالملک وزیری دانشمند و مدبر بود و در وفور عقل و کیاست شهرت داشت. رجوع به مآخذ ذیل شود: حبیب السیر چ خیام ج ۲ ص ۴۸۶. دستورالوزراء ص ۱۴۸. تجارب السلف ص ۲۶۱. الاعلام زرکلی ج ۳ ص ۹۹۱. تاریخ ابن خلکان ج ۲ ص ۱۸۴. تتمهٔ صوان الحکمة ص ۱۰۸ و سایر صفحات. اخبارالدولة السلجوقیة.