معنی عمر کوفی

[ عُ مَ رِ ] (اِخ) ابن ابراهیم بن محمدبن محمدبن احمدبن علی بن حسین بن علی بن حمزةبن یحیی بن حسین علوی کوفی بغدادی زیدی، مکنی به ابوالبرکات. فقیه و محدث و مفسر و مقری و لغوی و ادیب و نحوی بود که نسبش به امام علی بن ابی طالب (ع) می رسد. وی در سال ۴۴۲ هـ .ق. در کوفه متولد شد و در این شهر و در بغداد تحصیل علم کرد، سپس به بلاد شام سفر کرد و زمانی در دمشق و حلب سکونت اختیار کرد و در هفتم شعبان سال ۵۳۹ هـ .ق. درگذشت. او راست: شرح اللمع ابن جنی، در نحو. (از معجم المؤلفین و الاعلام زرکلی). رجوع به مآخذ ذیل شود: المنتظم ج ۱۰ ص ۱۱۲. میزان الاعتدال ج ۲ ص ۲۴۹. انباءالرواة ج ۲ ص ۳۲۴. البدایة ج ۱۲ ص ۲۱۹. نزهةالالباء ص ۴۷۸. لسان المیزان ج ۴ ص ۲۸۰. بغیةالوعاة ص ۳۵۹. شذرات الذهب ج ۴ ص ۱۳۲. طبقات المفسرین ص ۲۶. تاج التراجم ص ۳۵. کشف الظنون ص ۱۵۶۲. اعیان الشیعة ج ۲ ص ۲۱۶.[ عُ مَ رِ ] (اِخ) ابن ذربن عبداللََّه. رجوع به ابوذر (عمربن...) شود.[ عُ مَ رِ ] (اِخ) ابن قاسم کوفی. رجوع به ابوزبید (عمربن...) شود.