معنی عمر نسفی

[ عُ مَ رِ نَ سَ ] (اِخ) ابن محمدبن احمدبن اسماعیل نسفی، مکنی به ابوحفص و ملقب به نجم الدین. مفسر، ادیب، مورخ و فقیه حنفی. وی به سال ۴۶۱ هـ .ق. در نسف متولد شد و بسال ۵۳۷ هـ .ق. در سمرقند درگذشت. مصنفات و تألیفات او را در حدود یکصد عدد نوشته اند که از آن جمله است: ۱- الاشعار بالمختار من الاشعار، در بیست جزء. ۲- لا اکمل الاطول، در تفسیر. ۳- تاریخ بخارا. ۴- التیسیر فی التفسیر. ۵- طلبةالطلبة. ۶- العقائد. ۷- القند فی علماء سمرقند. ۸- قیدالاوابد. ۹- منظومهٔ خلافیات در فقه. ۱۰- المواقیت. (از الاعلام زرکلی از الفوائد البهیة ص ۱۴۹، و الجواهر المضیئة ج ۱ ص ۳۹۴، و لسان المیزان ج ۴ ص ۳۲۷).