معنی عمر مطوعی
6 بازدید
[ عُ مَ رِ مُ طْ طَوْ وِ ] (اِخ) ابن علی مطوعی، مکنی به ابوحفص. ادیب، شاعر و از اهالی نیشابور بود. وی ابتدا در خدمت امیر ابوالفضل میکالی سر میکرد و کتاب «دَرج الغرر و دُرج الدرر» را دربارهٔ محاسن نظم و نثر میکالی نوشت، سپس کتاب «حمد من اسمه أحمد» را در مقابل کتاب «فضل من اسمه الفضل» ثعالبی (صاحب یتیمة) نوشت. او را کتابهای دیگری نیز می باشد که از آنجمله است: أجناس التجنیس. وی در حدود سال ۴۴۰ هـ .ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی از یتیمةالدهر ج ۴ ص ۳۱۱، و اللباب ج ۲ ص ۱۵۱).
کلمات هم‌قافیه با «عمر مطوعی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «عی» برای سرودن شعر