معنی عمر فودودی

[ عُ مَ رِ ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن علی بن سعید فودودی. از وزرای زیرک و جبار فاس. وی ابتدا در خدمت سلطان ابوسلیم بود، سپس علیه سلطان توطئه ای چید و وی را بکشت. و «تاشفین» نامی را از بنی مرین به سلطنت نشاند و خود ادارهٔ تمام امور را به دست گرفت و چندی بعد بسال ۷۶۳ هـ .ق. وی را نیز خلع کرد و برای «ابی زیان» از بنی مرین بیعت گرفت و وی را نیز در هیچ کاری شرکت نداد. اندکی بعد عمربن عبداللََّه او را نیز بقتل رساند و در سال ۷۶۷ هـ .ق. امیری دیگر از بنی مرین به نام عبدالعزیز چون از اندیشه های عمر مطلع بود بر وی پیشدستی کرد و بسال ۷۶۸ هـ .ق. او را بقتل رسانید. (از الاعلام زرکلی از الاستقصاء ج ۲ ص ۱۲۲).