معنی عمر غزنوی

[ عُ مَ رِ غَ نَ ] (اِخ) ملقب به سراج الدین. رجوع به ابوحفص (عمر...) شود.[ عُ مَ رِ غَ نَ ] (اِخ) ابن اسحاق بن احمد هندی غزنوی، مکنی به ابوحفص و ملقب به سراج الدین. وی فقیه و از بزرگان حنفیان بوده است. (۷۰۴ -۷۷۳ هـ . ق). او راست: ۱- التوشیح، در شرح الهدایة. ۲- زبدةالاحکام فی اختلاف الائمة. ۳ -الشامل. ۴- شرح بدیع النظام. ۵- شرح الزیادات. ۶- شرح عقیدة الطحاوی. ۷- شرح المغنی. ۸- الغرة المنیفة فی ترجیح مذهب ابی حنیفة. ۹- الفتاوی السراجیة. (از الاعلام زرکلی چ ۲ ج ۵ ص ۱۹۹). رجوع به مآخذ ذیل شود: الفوائد البهیة ص ۱۴۸، الدرر الکامنة ج ۳ ص ۱۵۴، نزهةالخواطر ج ۲ ص ۹۵، مفتاح السعادة ج ۲ ص ۵۸ و کشف الظنون ص ۱۱۹۸ و سایر صفحات.