معنی عمر تیمی

[ عُ مَ رِ تَ ] (اِخ) ابن عبیداللََّه بن معمربن عثمان تیمی قرشی. مشهور به ابن معمر. از فرماندهان شجاع و سید بنی تیم در عهد خویش بود. بسال ۲۲ هـ .ق. تولد یافت. مدتی والی بلاد فارس بود. در سال ۷۳ هـ .ق. عبدالملک او را به جنگ ابوفدیک فرستاد و وی شش هزار از سپاهیان او را بکشت و هشتصد تن را اسیر کرد، و از آن پس از مقربان عبدالملک بن مروان گشت و بسال ۸۲ هـ .ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی از عقد الفرید ج ۴ ص ۴۷ و تاریخ ابن اثیر ج ۴ ص ۱۰۴).[ عُ مَ رِ تَ ] (اِخ) ابن لحأ (غالباً آن را لجأ گویند) بن حدیربن مصاد تیمی. از شعرای عهد امویان بود و او را معارضات و مفاخراتی با جریر بوده است. وی در حدود سال ۱۰۵ هـ .ق. در اهواز درگذشت. (از الاعلام زرکلی). رجوع به مآخذ ذیل شود: تاج العروس، طبقات فحول الشعراء جمحی ص ۳۶۲، طبقات الشعراء ابن معتز ص ۸۹ و الخزانهٔ بغدادی ج ۱ ص ۳۶۰.[ عُ مَ رِ تَ ] (اِخ) ابن محمد. رجوع به عمر سهروردی (ابن محمدبن...) شود.