معنی عمر تجیبی
6 بازدید
[ عُ مَ رِ تُ ] (اِخ) ابن محمدبن عبداللََّه بن محمدبن مسلمهٔ تجیبی، مکنی به ابوحفص و ملقب به المتوکل. آخرین تن از ملوک بنی افطس در بطلیوس اندلس. وی بسال ۴۷۳ هـ .ق. پس از درگذشت برادرش یحیی المنصور به سلطنت رسید و بسال ۴۸۹ هـ .ق. خود و دو فرزندش به نامهای افضل و عباس، به دست ابن تاشفین به قتل رسیدند. وی شخصی ادیب و شاعر بود. (از الاعلام زرکلی از تاریخ ابن خلدون ج ۴ ص ۱۶۰ و ج ۶ ص ۱۸۷ و المغرب فی حلی المغرب).
کلمات هم‌قافیه با «عمر تجیبی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بی» برای سرودن شعر