معنی عمر بلبیسی

معنی عمر بلبیسی

6 بازدید
[ عُ مَ رِ بِ ] (اِخ) ابن احمدبن محمدبن محمد بلبیسی قاهری شافعی. ملقب به سراج الدین. فقیه، اصولی، متکلم و منطقی بود. اصل او از بلبیس است و در سال ۸۰۶ هـ .ق. در قاهره متولد شد و در سال ۸۷۸ هـ .ق. در اسکندریه درگذشت. او راست: ۱- اسنی المقاصد الی علم العقائد. ۲- التحقیقات فی شرح الورقات امام الحرمین در اصول فقه. ۳- تفصیل الجمل و صون الضوابط عن الخلل، در منطق. ۴- شرح الارشاد، در فقه. (از معجم المؤلفین از الضوء اللامع سخاوی ج ۶ ص ۷۲، و ایضاح المکنون بغدادی ج ۱ ص ۸۲ و ج ۲ ص ۷۰۳ و هدیة العارفین بغدادی ج ۱ ص ۷۹۳).

کلمات هم‌قافیه با «عمر بلبیسی»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «سی» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید