معنی عمر ایوبی
6 بازدید
[ عُ مَ رِ اَیْ یو ] (اِخ) ابن شاهنشاه بن ایوب ایوبی. ملقب به تقی الدین و مظفر. وی برادرزادهٔ سلطان صلاح الدین، و شخصی شجاع بود و او را جنگهایی با فرنگی ها رخ داده است. تولد او در «فیوم» مصر روی داد و بسال ۵۸۲ هـ .ق. از جانب عم خود حاکم حماة گشت و در سال ۵۸۷ هـ .ق. در آنجا درگذشت. وی شخصی فاضل و ادیب بود و شعر نیکو می سرود. (از الاعلام زرکلی از وفیات الاعیان ج ۱ ص ۳۸۳ و خطط مبارک ج ۶ ص ۱۵). رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ۷ ص ۵۸۸ و طبقات سلاطین اسلام ص ۶۸ شود.
کلمات هم‌قافیه با «عمر ایوبی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بی» برای سرودن شعر