معنی عمر انصاری

[ عُ مَ رِ اَ ] (اِخ) ابن حفص انصاری. رجوع به ابوسعد (عمربن...) شود.[ عُ مَ رِ اَ ] (اِخ) ابن حکم. رجوع به ابوحفص (عمربن...) شود.[ عُ مَ رِ اَ ] (اِخ) ابن علی بن احمد انصاری شافعی. ملقب به سراج الدین، و مکنی به ابوحفص و مشهور به ابن مُلقِّن. از محدثان و فقیهان بزرگ قرن هشتم هجری. اصل او از وادی آش (اندلس) بود. بسال ۷۲۳ هـ .ق. در قاهره متولد گشت و بسال ۸۰۴ هـ .ق. در همین شهر درگذشت. او را در حدود سیصد تألیف و تصنیف است که کتابهای ذیل از آنجمله میباشد: ۱- کمال تهذیب الکمال فی اسماءالرجال. ۲- التذکرة فی علوم الحدیث. ۳- خلاصة البدر المنیر. ۴- طبقات الاولیاء. ۵- طبقات القراء. ۶- عجالةالمحتاج علی المنهاج. ۷- العقد المذهب. ۸- المقنع. (از الاعلام زرکلی). و رجوع به مآخذ ذیل شود: الضوء اللامع ج ۶ ص ۱۰۰، ذیل طبقات الحفاظ ص ۱۹۷ و خطط مبارک ج ۴ ص ۱۰۵.