معنی عمران اسرائیلی

[ عِ نِ اِ ] (اِخ) ابن صدقهٔ اسرائیلی، ملقب به اوحدالدین. وی از اطبای مشهور اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم هجری است. در سال ۵۶۱ هـ .ق. در دمشق متولد شد. پدر وی نیز از اطبای مشهور بود. حکیم عمران، علم طب را نزد شیخ رضی الدین رحبی آموخت و شهرت وی در طب به حدی رسید که ملوک و سلاطین آن روزگار هر یک تلاش میکردند که وی را به استخدام خویش درآورند؛ اما حکیم عمران از این کار خودداری میکرد و فقط بهنگام مرض آنان را معالجه میکرد. از معالجات معجزه آسای وی حکایات بسیار نقل میکنند که برخی از آنها در عیون الانباء آمده است. حکیم عمران در جمادی الاولی سال ۶۳۷ هـ .ق. در شهر حمص که برای درمان حاکم آن بدانجا رفته بود، درگذشت. (از عیون الانباء ابن ابی اصیبعة ج ۲ صص ۲۱۳ -۲۱۴).