معنی علی کیاهراسی

[ عَ یِ هَ رْ را ] (اِخ) ابن محمدبن علی کیاهراسی طبرستانی شافعی. مکنی به ابوالحسن و ملقب به عمادالدین و مشهور به عماد طبری و عمادالدین طبری و عمادکیا و عمادالدین کیا. وی فقیه و اصولی و متکلم بود و در ذیقعدهٔ سال ۴۵۰ هـ . ق. متولد شد و در نیشابور نزد امام الحرمین تلمذ کرد سپس به بغداد رفت و در نظامیه به تدریس پرداخت. کیاهراسی از مصاحبان ابوحامد امام غزالی و مقرر درس او بود. و مدتی نیز در خدمت برکیارق بن ملکشاه سلجوقی سر میکرد و عهده دار امر قضاء آن دولت بود. و سرانجام در محرم سال ۵۰۴ هـ . ق. در بغداد درگذشت و در تربت ابواسحاق شیرازی دفن گردید. او راست: ۱- أحکام القرآن. ۲- التعلیق فی اصول الفقه. ۳- شفاءالمسترشدین فی مباحث المجتهدین. ۴- لوامع الدلائل فی زوایا المسائل. ۵- نقد مفردات الامام احمد. (از معجم المؤلفین) (ریحانة الادب ج ۳ ص ۳۹۸).