معنی علی چشمی

[ عَ یِ چِ شُ ] (اِخ) (خواجه...)، ملقّب به شمس الدین. وی ششمین تن از امرای سربداری بود که از سال ۷۴۹ تا ۷۵۳ هـ . ق. حکومت می کرد و به فراست و دانایی و کفایت شهره بود. او پس از قتل امیر مسعود رئیس واقعی سربداران به شمار می رفت و در سال ۷۴۹ هـ . ق. خواجه شمس الدین فضل اللََّه زمام امور سربداران را به وی سپرد. خواجه علی چشمی با طغاتیمور صلح کرد و ولایاتی را که امیر مسعود از او گرفته بود به وی مسترد داشت. خواجه شمس الدین عاملی داشت به نام حیدرقصاب که محکوم به پرداخت مبلغی از بابت بقایای خود شد و چون خواجه مبلغ مزبور را به درشتی از وی مطالبه کرد، حیدر به تحریک خواجه یحیی که از مقربان امیر مسعود بود، در سال ۷۵۳ هـ . ق. خواجه شمس الدین را به قتل رسانید. (از تاریخ مفصل ایران، مغول چ عباس اقبال ص ۴۷۳) (طبقات سلاطین اسلام ص ۲۲۴). و رجوع به معجم الانساب زامباور ص ۳۸۱ شود.