معنی علی نقوی
5 بازدید
[ عَ یِ نَ قَ ] (اِخ) ابن محمدبن محمدبن دلدارعلی نقوی نصیرآبادی. ملقب به تاج العلماء. از فقیهان امامیه و از اهالی لکهنوء در هند بود. در سال ۱۲۶۰ هـ . ق. متولد شد و در ۱۳۱۲ هـ . ق. درگذشت. او بر زبان فارسی و عربی و سریانی و عبری تسلط داشت. نام او در مصنفی علم الرجال به صورت «علیمحمدبن محمدبن دلدارعلی...» آمده است. او راست: ۱- الاثناعشریة فی البشارات المحمدیة. ۲- احسن القصص فی تفسیر سورة یوسف. ۳- فصل الخطاب فی شرب الدخان. (از معجم المؤلفین). و رجوع به مصنفی علم الرجال آقابزرگ ص ۴۳۲ شود.
کلمات هم‌قافیه با «علی نقوی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وی» برای سرودن شعر