معنی علی منجم

[ عَ یِ مُ نَ جْ جِ ] (اِخ) ابن یحیی بن ابی منصور منجم. مکنی به ابوالحسن. وی راویهٔ اشعار و اخبار بود و در غناء دستی توانا داشت. و مدتها ندیم متوکل و خلفای پس از او تا معتمد بود. تولدش در سال ۲۰۱ هـ . ق. و وفاتش در سامره در سال ۲۷۵ هـ . ق. اتفاق افتاد. او راست: ۱- اخبار اسحاق بن ابراهیم. ۲- الشعراء القدماء و الاسلامیین. ۳- کتاب الطبیخ. (از معجم المؤلفین). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است: تاریخ دمشق ابن عساکر ج ۱ ص ۲۸۳. الوافی صفدی ج ۱۲ ص ۲۳۷. الفهرست ابن الندیم ج ۱ ص ۱۴۳. وفیات الاعیان ابن خلکان ج ۱ ص ۴۴۹. معجم الادباء یاقوت ج ۱۵ ص ۱۴۴. الاعلام زرکلی ج ۵ ص ۱۸۴.