معنی علی مشد

[ عَ یِ مُ شِ دد ] (اِخ) ابن عمربن قزل بن جلال ترکمانی. مشهور به مشد و ملقب به سیف الدین و مکنی به ابوالحسن. شاعر و از امراء بود. وی در سال ۶۰۲ هـ . ق. در مصر متولد شد و در روز عاشورای سال ۶۵۶ هـ . ق. در دمشق درگذشت. او را دیوان شعری است. (از معجم المؤلفین). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است: الوافی صفدی ج ۱۲ ص ۱۲۸. البدایهٔ ابن کثیر ج ۱۳ ص ۱۹۷. النجوم الزاهرهٔ ابن تغری بردی ج ۷ ص ۶۴. شذرات الذهب ابن عماد ج ۵ ص ۲۸۰. حسن المحاضرهٔ سیوطی ج ۱ ص ۳۲۷. ایضاح المکنون بغدادی ج ۴۹۱. هدیة العارفین بغدادی ج ۱ ص ۷۱۰.