معنی علی مرابطی

[ عَ یِ مُ بِ ] (اِخ) ابن یوسف بن تاشفین لمتونی مرابطی. مکنی به ابوالحسن. امیر مسلمانان در مراکش و سومین تن از ملوک دولت ملثمان مرابطان است که از سال ۵۰۰ تا ۵۳۷ هـ . ق. بر قسمتی از مراکش و الجزایر و اسپانیا حکومت کرد. وی در سال ۴۷۷ هـ . ق. در سبتة متولد شد و در سال ۵۰۰ هـ . ق. پس از درگذشت پدرش، با او بیعت شد. و در سال ۵۰۳ با صد هزار سوار به قرطبة حمله کرد و بسیاری از شهرها و قری و قلاع آن نواحی را تصرف نمود. رفتار او در اوایل کار با مردم ناپسند بود. اما پس از چندی روش خود را تغییر داد و به عدالت و دیانت گروید. علی بن یوسف با عقاید حجةالاسلام امام محمد غزالی سخت مخالف بود و پیوسته دستور میداد مصنفات و تألیفات او را آتش زنند. و از جمله وقایع زمان او خروج عبدالمؤمن قیسی بوده است. و نیز در عهد سلطنت او، المهدی محمدبن عبداللََّه ظهور کرد و وی از دفع فتنهٔ المهدی عاجز شد و امور مملکتش دستخوش اغتشاش و اضطراب گشت و سرانجام در سال ۵۳۷ در مراکش از غم و اندوه درگذشت و خبر مرگ او تا مدت سه ماه مخفی بود. مدت سلطنت وی سی وشش سال و هفت ماه بود و پس از وی پسرش تاشفین به پادشاهی رسید. (از الاعلام زرکلی) (حبیب السیر چ خیام ج ۲ ص ۵۷۴) (طبقات سلاطین اسلام ص ۳۶) (معجم الانساب زامباور ص ۱۱۳).