معنی علی متیطی
6 بازدید
[ عَ یِ مَ ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن ابراهیم بن محمد انصاری مالکی. مشهور به متیطی و مکنی به ابوالحسن. فقیه بود و مدتی عهده دار امر قضاء شریش بود و در سال ۵۷۰ هـ . ق. در همانجا درگذشت. او راست: النهایة و التمام فی معرفة الوثائق والاحکام. نسبت متیطی را به «متیطة» از قرای احواز در جزیرة الخضراء یاد کرده اند. (از معجم المؤلفین از ایضاح المکنون بغدادی ج ۲ ص ۶۹۳ و هدیة العارفین بغدادی ج ۱ ص ۷۰۰).
کلمات هم‌قافیه با «علی متیطی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «طی» برای سرودن شعر