معنی علی قلصادی

[ عَ یِ قَ ] (اِخ) ابن محمدبن محمدبن علی قرشی بسطی اندلسی مالکی. مشهور به قلصادی و ملقب به نورالدین و مکنی به ابوالحسن. ریاضیدان و عالم فرائض و منطقی و عروضی و فقیه و صوفی و محدث و نحوی قرن نهم هـ . ق. بود. وی بسال ۸۱۵ هـ . ق. متولد شد و در نیمهٔ ذی الحجهٔ سال ۸۹۱ هـ . ق. در «باجة» از بلاد افریقیه درگذشت. بسطی منسوب است به «بسطة» و آن شهری است در اندلس. او راست: ۱- اشرف المسالک الی مذهب مالک. ۲- تقریب الموارث و منتهی العقول والبواحث فی الفرائض. ۳- شرح قصیدهٔ خزرجیة، در عروض. ۴- شرح حکم عطائیة، در تصوف. ۵- کشف الاسرار عن علم الغبار. (از معجم المؤلفین از الضوء اللامع سخاوی ج ۶ ص ۱۴ و نفح الطیب مقری ج ۲ ص ۴۵ و البستان ابن مریم ص ۱۴۱ و نظم العقیان سیوطی ص ۱۳۱ و نیل الابتهاج تنبکتی ص ۲۰۹).