معنی علی قفطی

[ عَ یِ قِ ] (اِخ) ابن یوسف بن ابراهیم بن عبدالواحدبن موسی بن احمدبن محمدبن اسحاق شیبانی قفطی مشهور به قاضی اکرم و مکنی به ابوالحسن و ملقب به جمال الدین. وی ادیب و نویسنده و شاعر و نحوی و لغوی و فقیه بود. در سال ۵۶۸ هـ . ق. در شهر قفط از توابع صعید الایمن که جزء استان قنا در مصر است متولد شد و در قاهره پرورش یافت آنگاه به حلب رفت و در آنجا عهده دار وزارت شد و در رمضان سال ۶۴۶ هـ . ق. در این شهر درگذشت. او راست: ۱- اخبارالعلماء باخبار الحکماء، مشهور به تاریخ الحکماء. ۲- الاصلاح لما وقع من الخلل فی کتاب الصحاح للجوهری. ۳- الدر الثمین فی اسماء المصنفین. ۴- الکلام علی الجامع الصحیح للبخاری. (از معجم المؤلفین از سیرالنبلاء ذهبی ج ۱۳ ص ۲۷۷ و الوافی صفدی ج ۱۲ ص ۲۳۲ و معجم الادباء یاقوت ج ۱۵ ص ۱۷۵ و تاریخ مختصر الدول ابن عبری و بغیةالوعاة سیوطی ص ۳۵۸ و شذرات الذهب ابن عماد ج ۵). و نیز رجوع به ابن القفطی (جمال الدین ابوالحسن علی...) و مصنفی علم الرجال آقابزرگ طهرانی ص ۳۰۴ شود.