معنی علی فنجگردی
[ عَ یِ فِ جِ گِ ] (اِخ) ابن احمدبن محمد فنجگردی نیشابوری. ملقب به شیخ الافاضل و مکنی به ابوالحسن. وی ادیب و نحوی و شاعر بود. در سال ۴۳۳ هـ . ق. متولد شد و در رمضان سال ۵۱۳ هـ . ق. در نیشابور درگذشت. او راست: ۱- تاج الاشعار. ۲- سلوةالشیعة. (از معجم المؤلفین از اعیان الشیعة ج ۴۱ ص ۴۵ و فوائدالرضویة ج ۱ ص ۲۸۶). و نیز رجوع به معجم الادباء چ مارگلیوث ج ۵ ص ۱۰۳ شود.
کلمات همقافیه با «علی فنجگردی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دی» برای سرودن شعر