معنی علی فرزدقی

[ عَ یِ فَ رَ دَ ] (اِخ) ابن فضال بن علی بن غالب بن جابربن عبدالرحمان بن محمدبن عمروبن عیسی بن حسن ابن زمعهٔ مجاشعی قیروانی. مشهور به فرزدقی و مکنی به ابوالحسن. وی ادیب و نحوی و صرفی و لغوی و مفسر و مورخ و عروضی بود. در هجر متولد شد و شروع به جهانگردی کرد و سرانجام در بغداد ساکن گردید. و در آنجا به تدریس نحو و لغت پرداخت و از جماعتی از شیوخ مغرب حدیث نقل کرد و با نظام الملک نیز مرتبط گشت. و در دوازدهم ربیع الاول سال ۴۷۹ هـ . ق. درگذشت. او راست: ۱- اکسیرالذهب فی صناعة الادب و النحو. ۲- البرهان العمیدی فی التفسیر، در بیست مجلد. ۳- الدول فی التاریخ. ۴- شرح معانی الحروف رمانی. ۵- الفصول فی معرفةالاصول. و نیز او را اشعاری است. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۵۶۵). و نیز رجوع به ابوالحسن مجاشعی شود.