معنی علی عطار

[ عَ یِ عَ طْ طا ] (اِخ) ابن ابراهیم بن داودبن سلمان بن سلیمان عطار دمشقی شافعی. در المختصر نووی لقب او علاءالدین و کنیه اش ابوالحسن ذکر شده است. وی فقیه و محدث و متکلم بود که در عید فطر سال ۶۵۴ هـ . ق. متولد شد. پدر او عطار و جدش طبیب بود. او حدیث را از محیی الدین نووی گرفته است، و مدت سی سال مشیخهٔ مدرسهٔ نوریه را عهده دار بود و در سال ۷۰۱ مبتلی به فلج گردید و در ذی حجهٔ سال ۷۲۴ هـ . ق. در دمشق درگذشت. او راست: ۱- اصول اهل السنة فی الاعتقاد. ۲- تحفةالطالبین فی ترجمةالامام النووی. ۳- ترتیب فتاوی النووی. ۴- ترجمةالامام النووی. ۵- شرح عمدةالاحکام. ۶- فضل الجهاد. (از معجم المؤلفین از فهرس علم الکلام بالظاهریة و البدایة ج ۱۴ ص ۱۱۷ و شذرات الذهب ج ۶ ص ۶۳ و کشف الظنون ص ۳۶۸) (از الاعلام زرکلی ص ۵۳ از التبیان والدررالکامة).