معنی علی عذری
6 بازدید
[ عَ یِ عُ ] (اِخ) ابن عثمان بن محمدبن احمدبن حسن عذری بغدادی. مشهور به ابن قاصح و مکنی به ابوالبقاء (۷۱۶ - ۸۰۱ هـ . ق.). قاری و منجم قرن هشتم هـ . ق. بود. او راست: ۱- تحفةالانام فی الوقف علی الهمز لحمزة و هشام. ۲- درةالافکار فی معرفة اوقات اللیل و النهار. ۳- سراج القاری المبتدی و تذکرةالمقری المنتهی. ۴- قرةالعین فی الفتح والامالة بین اللفظین. ۵- هدایةالمبتدی فی معرفةالاوقات بربع الدائرة الذی علیه المقنطرات. (از معجم المؤلفین از فهرس مخطوطات القراءات بالظاهریة و طبقات القراء ابن جزری ج ۱ ص ۵۵۵ و الضوء اللامع سخاوی ج ۵ ص ۲۶۰ و هدیة العارفین بغدادی ج ۱ ص ۷۲۷ و فهرس المخطوطات المصورهٔ کونتش ج ۳ ص ۱۸ و کشف الظنون حاجی خلیفه ص ۳۶۹ و سایر صفحات).
کلمات هم‌قافیه با «علی عذری»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ری» برای سرودن شعر