معنی علی طباطبائی

[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن اسماعیل بن منصور قاسم بن محمد. مکنی به ابوالحسین، و نسب او به قاسم رسی طباطبائی میرسد. وی در سال ۱۰۹۶ هـ . ق. درگذشت و در کاظمین دفن گردید. او را تألیفاتی است که از آنجمله دیوان شعر میباشد. (از الذریعه ج ۹ ص ۷۳۹ از نسمةالسحر فیمن تشیع و شعر ضیاءالدین یوسف).[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن حجةاللََّه بن علی بن عبداللََّه بن حسین بن محمدبن عبدالملک بن حمزةبن حسن بن داودبن حمزةبن محمدبن محمودبن علی بن احمدبن مسلم بن محمدبن قاسم بن اسماعیل بن احمدبن یحیی بن حسین بن قاسم رشی بن ابراهیم بن اسماعیل دیباج بن ابراهیم بن عمربن حسن مثنی بن حسن السبط طباطبائی شولستانی نجفی غروی ملقب به شرف الدین. از فقهای امامیهٔ ساکن نجف بود. و در سال ۱۰۶۰ هـ . ق. در آن شهر درگذشت. و شولستانی نسبت است به «شولستان» که ناحیه ای است بین شیراز و خلیج بصره. او راست: ۱- توضیح الاقوال و الادلة، فی شرح رسالة الاثنی عشریة. ۲- حاشیه بر صحیفةالکاملة. ۳- رسالة فی عصمةالانبیاء قبل البعثة و بعدها. ۴- الرسالة النوریة، فی اصول الدین. ۵- کنزالمنافع فی شرح مختصرالنافع، در فقه. (از معجم المؤلفین از هدیة العارفین ج ۱ ص ۷۵۷ و ایضاح المکنون ج ۱ ص ۳۳۸ و أعیان الشیعة ج ۴۱ ص ۱۰۶ و روضات الجنات خوانساری ص ۴۰۸) (از مصنفی علم الرجال ص ۲۷۱).[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن حسن بن محمدبن علی طباطبائی حائری (علینقی...) رجوع به علینقی شود.[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن رضابن محمدمهدی بحرالعلوم طباطبائی. وی فقیه بود و در سال ۱۲۲۴ هـ . ق. در نجف متولد شد، سال وفات او ۱۲۹۸ هـ . ق. است. او راست: شرحی بر کتاب نافع. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۹۳).[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن شاهمرادبن اسدبن جلال الدین بن حسن طباطبائی حسنی نجفی. طبیب قرن یازدهم هـ . ق. او راست: مجربات الطب. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۱۰۷).[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن محمدبن علی بن ابی المعالی الصغیربن ابی المعالی الکبیر طباطبایی اصفهانی کاظمی حائری شیعی امامی. فقیه و اصولی بود، در ربیع الاول سال ۱۱۶۱ هـ . ق. در کاظمیه متولد شد و در ۱۲۳۱ هـ . ق. درگذشت. او راست: ۱- ترجمهٔ رسالهٔ خالش «آغابهبهانی» در اصول الدین، از فارسی به عربی. ۲- حاشیه بر حدائق. ۳- حاشیه بر مدارک. ۴- حاشیه بر معالم الاصول. ۵- رسالهٔ اختصاص الخطاب بالمشافهین. ۶- رسالهٔ استظهارالحائض اذا تجاوز دمها. ۷- رسالهٔ اصالة براعة ذمةالزوج من المهر و علی الزوجة اثبات اشتغال ذمته به. ۸- رسالهٔ اصول الدین. ۹- رسالهٔ تکلیف الکفار بالفروع. ۱۰- رسالهٔ حجیةالاجماع والاستصحاب. ۱۱- رسالهٔ حجیةالشهرة. ۱۲- رسالهٔ حجیة مفهوم الموافقة. ۱۳- رسالهٔ حلیةالنظر بالجملة الی الاجنبیة و اباحة سماع صوتها کذلک. ۱۴- رسالهٔ کفایة الضربة الواحدة فی الیتیم. ۱۵- رسالهٔ منجزات المریض. ۱۶- الریاض. ۱۷- شرح صلاة المفاتیح. ۱۸- شرح مبادی الاصول علامه. ۱۹- مختصر الریاض. (از معجم المؤلفین (اعیان الشیعة ج ۴۲). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است: هدیة العارفین بغدادی ج ۲ ص ۷۷۱. ایضاح المکنون بغدادی ج ۱ ص ۶۰۳. فوائد الرضویهٔ عباس قمی ج ۱ ص ۳۲۳. روضات الجنات خوانساری ص ۴۱۴. منتهی المقال ابوعلی ص ۲۲۴. تنقیح المقال مامقانی ج ۲ ص ۳۰۷.[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن عبدالکریم بن علی طباطبائی بروجردی. رجوع به علی بروجردی شود.[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن محمدبن محمدتقی بن محمدرضابن مهدی بحرالعلوم طباطبایی نجفی. متوفی در سال ۱۳۱۵ هـ . ق. او راست: کشف الاستار فی شرح الاظهار. (از معجم المؤلفین از اعیان الشیعهٔ عاملی ج ۴۲ ص ۳۹).[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن محمدرضا طباطبایی. فقیه و اصولی بود، در سال ۱۲۲۴ هـ . ق. متولد شد. و در سال ۱۲۹۹ هـ . ق. در نجف درگذشت و در باب طوسی دفن گردید. او راست: ۱- البرهان القاطع فی شرح المختصر النافع. ۲- رسالة فی تصرفات المریض. ۳- رسالة فی القبلة. ۴- رسالة فی المسافة الملفقة. ۵- منهج العابد فی جمیع أبواب الطهارة. (از معجم المؤلفین از اعیان الشیعهٔ عاملی ج ۴۲ ص ۴۶).[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن محمدرفیع طباطبایی. فقیه و مفسر و حکیم و متکلم بود و در سال ۱۱۹۵ هـ . ق. در اصفهان درگذشت. او راست: ۱- تفسیرالبیضاوی. ۲- رسالة فی حرمة حلق اللحیة. ۳- رسالة فی الرجعة. ۴- رسالة فی صلاة الجمعة. (از معجم المؤلفین از اعیان الشیعهٔ عاملی و ج ۴۲ ص ۳۵).[ عَ یِ طَ طَ ] (اِخ) ابن نقی بن جوادبن مرتضی حسینی طباطبائی بروجردی. فقیه و اصولی بود که در سال ۱۱۸۸ هـ . ق. متولد شد و در نهم ربیع الاول سال ۱۲۴۹ هـ . ق. در بروجرد درگذشت. او را تألیفاتی است که غالب آنها کامل نشده است. (از معجم المؤلفین از اعیان الشیعهٔ عاملی ج ۴۲ ص ۱۹۷).