معنی علی شمشاطی

[ عَ یِ شِ ] (اِخ) ابن محمد شمشاطی عدوی. مکنی به ابوالحسن. از ادیبان و شاعران به شمار میرفت و در سال ۳۷۷ هـ . ق. در قید حیات بود و سال وفات او را ۳۸۰ هـ . ق. ذکر کرده اند. او راست: ۱- أخبار ابی تمام والمختار من شعره. ۲- تفضیل أبی نواس علی أبی تمام. ۳- شرح الحماسة الطائیة. ۴- المذکر و المؤنث. ۵- المقصور و الممدود. و او را اشعاری نیز هست. شمشاطی منسوب است به «شمشاط» که شهری است از بلاد ارمینیة. اما مؤلف هدیةالعارفین آن را شهری بر فرات در نزدیکی بغداد دانسته است. (از معجم المؤلفین از عیون التواریخ ابن شاکر کتبی ج ۱۲ ص ۲۰۷ و الوافی صفدی ج ۱۲ ص ۱۹۴ و معجم الادباء یاقوت ج ۱۴ ص ۲۴۰ و ایضاح المکنون بغدادی ج ۱ ص ۳۸ و ج ۲ ص ۲۵۸ و هدیة العارفین بغدادی ج ۱ ص ۶۸۲).[ عَ یِ شِ ] (اِخ) ابن محمد عدوی شمشاطی. مکنی به ابوالحسن و ابوالقاسم. وی ادیب و لغوی بود و در هندسه و ریاضی نیز دست داشت. در الجزیرة مقیم بود و در سال ۴۵۳ هـ . ق. در دمشق درگذشت. او راست: ۱- الانوار والثمار. ۲- البرهان فی النص الجلی علی امیرالمؤمنین. ۳- شرح الحماسة. ۴- غریب القرآن. ۵- مختصر فقه أهل البیت. (از معجم المؤلفین از کتاب الرجال نجاشی ص ۱۸۶ و اعیان الشیعهٔ عاملی ج ۴۲ ص ۲۵ و منتهی المقال ابوعلی ص ۲۲۴ و منهج المقال میرزا محمد ص ۲۳۸ و تنقیح المقال مامقانی ج ۲ ص ۳۰۶).