معنی علی شبراملسی

[ عَ یِ شَ مِ ] (اِخ) ابن علی شبراملسی شافعی قاهری. ملقب به نورالدین و مکنی به ابوالضیاء. فقیه و اصولی و مورخ بود. وی در سال ۹۹۷ هـ . ق. متولد شد و در جامع ازهر تحصیل کرد و در ۱۸ شوال سال ۱۰۸۷ هـ . ق. درگذشت. او راست: ۱- حاشیه بر شرح ابن قاسم بر ورقات امام حرمین، در اصول فقه. ۲- حاشیه بر شرح الشمائل ابن حجر هیتی. ۳- حاشیه بر شرح مقدمهٔ جزریه، در تجوید. ۴- حاشیه بر المواهب اللدنیهٔ قسطلانی، در پنج مجلد. ۵- حاشیه بر نهایةالمحتاج، در فروع فقه شافعی. شبراملسی نسبت است به «شبراملس» که در غربیهٔ مصر واقع است. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۱۵۳). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است: فهرس المؤلفین بالظاهریة. خلاصةالاثر محیی ج ۳ ص ۱۷۴. فهرست الخدیویة ج ۱ ص ۳۳۲ و ج ۳ ص ۲۲۰. هدیة العارفین بغدادی ج ۱ ص ۷۶۱. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ۱۸۹۷. فهرس الازهریة ج ۱ ص ۴۵۳ و ج ۲ ص ۳۷ و... الاعلام زرکلی ج ۵ ص ۱۲۹. رحلهٔ عبداللََّه بن محمدبن ابی بکر عیاشی ص ۱۴۵. فهرس مخطوطات الظاهریهٔ یوسف العش ج ۶ ص ۶۶. ایضاح المکنون بغدادی ج ۲ ص ۵۴ و...