معنی علی دوستطغائی
[ عَ یِ طُ ] (اِخ) وی و «اوزون حسن» در سال ۸۸۸ هـ . ق. امارت اخسی و مرغینان را به عهده داشتند. و در الذریعه آمده است که وی نوادهٔ میرزا علیکه و شاعر بود و تخلص او «رفیقی» بوده است. و در تذکرهٔ حسینی او از معاصرین جامی شمرده شده است. رجوع به الذریعهٔ آقابزرگ طهرانی ج ۹ ص ۷۵۶. مجالس النفائس میرعلیشیر ج ۵ ص ۱۱۱ و ۳۸۳. تذکرهٔ حسینی ص ۱۲۳. حبیب السیر چ خیام ج ۴ ص ۲۲۸ و سایر صفحات شود.
کلمات همقافیه با «علی دوستطغائی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ئی» برای سرودن شعر