معنی علی دوالیبی

[ عَ یِ دَ ] (اِخ) ابن عبدالمحسن بن دوالیبی بغدادی شامی حنبلی، مکنّی به ابوالمعالی و ملقّب به عفیف الدین. محدث و مورخ و خطیب بود. وی در ۱۱ محرم سال ۷۷۹ هـ . ق. در بغداد متولد شد سپس به دمشق رفت و ساکن آنجا گردید و عهده دار خطابة در جامع مظفری و در مشیخهٔ شیخ ابی عمر شد و در حدود سال ۸۵۸ هـ . ق. در صالحیهٔ دمشق درگذشت و جسد او در دامنهٔ کوه قاسیون دفن شد. او راست: ۱ - الارشاد فی فضل ارباب الذکر و الجهاد. ۲ - شرح حال محمدبن اسماعیل بخاری. (از معجم المؤلفین بنقل از شذرات الذهب ابن عماد ج ۷ ص ۲۹۳. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ۷۰. فهرس مخطوطات الظاهریهٔ یوسف عش ج ۶ ص ۲۲۲).