معنی علی خیقانی

[ عَ یِ خَ ] (اِخ) ابن حسین خیقانی حلی نجفی. لقب او در «مصنفی علم الرجال» به صورت «خاقانی» ضبط شده است. وی فقیه و اصولی بود که در بیست وششم یا بیست وهفتم رجب سال ۱۳۳۴ هـ . ق. در نجف اشرف درگذشت. و از جمله اساتید او شیخ انصاری و میرزای شیرازی و شیخ راضی و شیخ محمدحسین کاظمی و شیخ زین العابدین مازندرانی و شیخ علی بن میرزا خلیل طهرانی بوده اند. «خیقانی» منسوب است به «خیقان» که محلی است در سواد عراق. او راست: ۱ - تعلیق بر فوائد آقا بهبهانی، درعلم رجال. ۲- رساله ای در تمام ابواب اصول. ۳ -رساله ای در مهمات فقه و قواعد آن. ۴ -شرح اللمعة الدمشقیة. (از مصنفی علم الرجال آقابزرگ طهرانی ص ۳۱۶) (از معجم المؤلفین بنقل از اعیان الشیعهٔ عاملی ج ۴۱ ص ۱۳۳).