معنی علی تونسی

[ عَ یِ نِ ] (اِخ) ادیب و از امرای تونس بود که در سال ۱۱۶۹ هـ . ق. درگذشت. او راست: شرح التسهیل. (از معجم المؤلفین بنقل از هدیةالعارفین ج ۱ ص ۷۶۷).[ عَ یِ نِ ] (اِخ) ابن زیاد تونسی، مکنّی به ابوالحسن. وی فقیه بود و موطا را نزد مالک بن انس خواند و قریب پنج سال پس از مالک زیست. و در حدود سال ۱۸۴ هـ . ق. درگذشت. (از معجم المؤلفین بنقل از طبقات الفقهاء شیرازی. ص ۱۲۹).[ عَ یِ نِ ] (اِخ) ابن عبدالجباربن سلامهٔ هذلی تونسی، مکنّی به ابوالحسن. رجوع به علی هذلی شود.[ عَ یِ نِ ] (اِخ) ابن عبداللََّه تونسی مالکی. ساکن مصر. ملقّب به علاءالدین و مکنّی به ابوالحسن. عالم و ادیب متوفی در سال ۱۱۹۰ هـ . ق. وی مدتی متولی مشیخهٔ رواق المغاربة در جامع ازهر بوده است. او را شرحی بر رسالهٔ راعب پاشای وزیر در عروض است. و نیز تحریرات بسیاری دارد. (از معجم المؤلفین بنقل از هدیةالعارفین ج ۱ ص ۷۶۹. سلک الدرر ج ۳ ص ۲۵۹).[ عَ یِ نِ ] (اِخ) ابن محمدبن ابی القاسم بن محمدبن فرحون تونسی الاصل مدنی المولد و المنشأ، مالکی، مکنّی به ابوالحسن و مشهور به ابن فرحون. وی فقیه و محدث و واعظ و عالم فرایض و نحوی و ادیب و شاعر بود و در بیستم ربیع الاول سال ۶۹۸ هـ . ق. متولد شد. پس از آموختن فقه و حدیث به دمشق و قاهره سفر کرد و در بیست و سوم جمادی الاخر سال ۷۴۶ هـ . ق. درگذشت. او راست: ۱ -دیوان شعر. ۲ - الزاهر فی المواعظ و الحکایات و الاحادیث و الذخایر. ۳ -نزهةالنظر و نخبةالفکر فی شرح لامیةالعجم. (از معجم المؤلفین بنقل از الدررالکامنهٔ ابن حجر ج ۳ ص ۱۱۵. الدیباج ابن فرحون ص ۲۱۴. کشف الظنون حاجی خلیفه ص ۷۶۷ و ۹۴۸. ایضاح المکنون بغدادی ج ۲ ص ۲۶۹).[ عَ یِ نِ ] (اِخ) ابن محمد میلی جمالی تونسی مالکی. رجوع به علی جمالی شود.[ عَ یِ نِ ] (اِخ) ابن یونس بن عبداللََّه لهواری تونسی، ملقّب به نورالدین و مکنّی به ابوالحسن. رجوع به علی لهواری شود.[ عَ یِ نِ ] (اِخ) علی صادق بای تونسی. او راست: مناهج التعریف باصول التکلیف، که درسال ۱۳۰۲ هـ . ق. از تألیف آن فراغت یافت. (از معجم المؤلفین بنقل از ایضاح المکنون بغدادی ج ۲ ص ۵۶۳).