معنی علی بهجت

[ عَ بَ جَ ] (اِخ) ابن محمودبن علی آغامصری. عالم در تاریخ و آثار شرقی و اسلامی. وی در سال ۱۲۷۴ هـ . ق. در قریهٔ بلهاالعجوز از توابع بنی سویف در صعیدأدنی متولد شد و بترتیب در مدارس ناصریه و تجهیزیة و مدرسهٔ زبان شرکت کرد و در زبانهای عربی و فرانسوی و ترکی و آلمانی متبحر شد. سپس مشاغل زیر را به ترتیب عهده دار شد: مدرس تاریخ و جغرافی در مدرسهٔ زبان، بازرس وزارت اوقاف، رئیس انجمن ترجمه در وزارت فرهنگ و متصدی موزهٔ عرب. در سال ۱۳۴۲ هـ . ق. در مطریهٔ قاهره درگذشت. او راست: ۱ -اطلال الفسطاط. ۲ -قاموس الامکنة و البقاع التی یرد ذکرها فی کتب الفتوح. ۳ -گزارشی از دارالکتب الخدیویة. (از معجم المؤلفین بنقل از الاعلام زرکلی ج ۵ ص ۷۴. معجم المطبوعات ص ۳۵۹. فهرس دارالکتب المصریة ج ۶ ص ۳. فهرس الجغرافیا ص ۲۱. فهرس المؤلفین بالظاهریة).