معنی علی بطلیوسی
7 بازدید
[ عَ یِ بَ طَ ] (اِخ) ابن محمدبن سید نحوی بطلیوسی، مکنّی به ابوالحسن و مشهور به خیطال. وی درعلم لغت تبحر داشت و از ابوبکربن غراب و ابوعبداللََّه محمدبن یونس و دیگران روایت کرد. برادر او ابومحمد عبداللََّه بن سید نحوی بسیاری از نوشته های ادبی را از وی گرفته است. او در آخر عمر از طرف ابن عکاشة حاکم قلعهٔ رباح (از قلاع اندلس) بازداشت شد و در سال ۴۸۸ هـ . ق. در آنجا درگذشت. (از معجم الادباء یاقوت چ قاهره ج ۱۵ ص ۵۶ و چ مارگلیوث ج ۵ ص ۴۰۹).
کلمات همقافیه با «علی بطلیوسی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «سی» برای سرودن شعر