معنی علیفة

[ عَ فَ ] (ع ص) ناقه و گوسپند که علوفه به خوردن دهی آن را و به چرا نگذاری. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). شتر ماده یا گوسفندی که برای فربه شدن، بدان علف دهند و به چرا فرستاده نشود. (از لسان العرب) (از تاج العروس) (از متن اللغة). مفرد و جمع در آن یکسان است. (از اقرب الموارد). پروار. و نیز رجوع به عَلوفة و مَعلَفة شود.[ عَ فَ ] (اِخ) ابن عدی بن عمروبن مالک بن عامربن بیاضهٔ بیاضی. نام او را «خلیفةبن عدی...» نیز آورده اند. ابن اسحاق و موسی بن عقبة وی را جزو کسانی آورده اند که در غزوهٔ بدر شرکت جستند. و ضراربن صرد به نقل از عبداللََّه بن ابی رافع گوید که وی در جنگ صفین همراه علی (ع) بوده است. (از الاصابهٔ ابن حجر ج ۴، قسم اول).