معنی علیش

[ عُ لَ ] (اِخ) لقب عبداللََّه بن محمدبن احمد علیش. فقیه بود و در مصر متولد شد و در آنجا پرورش یافت و در سال ۱۲۹۴ هـ . ق. درگذشت. او را رساله ای است در حساب و کتابی در منطق. (از معجم المؤلفین از الیواقیت الثمینهٔ ازهری ج ۱ ص ۱۸۹).[ عُ لَ ] (اِخ) محمدبن احمدبن محمد علیش مالکی مغربی اشعری شاذلی ازهری. مکنی به ابوعبداللََّه. وی از علمای مالکی اواخر قرن ۱۳ هـ . ق. و اصل او از طرابلس غرب بود و در رجب سال ۱۲۱۷ هـ . ق. در قاهره متولد شد و در ازهر تحصیل کرد و در سال ۱۲۴۵ هـ . ق. در جامع ازهر به تدریس فقه مالکی پرداخت. وی متهم به همراهی قیام اعرابی شد و در حالی که در منزلش بستری بود او را به بیمارستان زندان منتقل کردند و در نهم ذیحجهٔ سال ۱۲۹۹ هـ . ق. در آنجا درگذشت. او راست: ۱- الایضاح فی الکلام علی البسملة الشریفة. ۲- تدریب المبتدی و تذکرةالمنتهی، در فرائض مذاهب اربعه. ۳- تقریب العقائد السنیة بالادلة القرآنیة. ۴- حاشیهٔ شرح ایساغوجی شیخ الاسلام، در منطق، که آن را به نام «القول المشرق علی شرح ایساغوجی فی المنطق» نامیده است. ۵- حاشیه بر رسالة الصبان البیانیة، در علم بلاغت. ۶- موصل الطلاب لمنح الوهاب فی قواعدالاعراب، که شرح قواعدالاعراب شیخ یوسف برناوی است. ۷- هدایةالسالک الی اقرب المسالک، در فروع فقه مالکی. ۸- هدایةالمرید لعقیدةالتوحید. که همهٔ این کتب در قاهره بچاپ رسیده است. (از ریحانة الادب ج ۳ ص ۱۲۵ از معجم المطبوعات ص ۱۳۷۲ و معجم المؤلفین ج ۹ ص ۱۲). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است: فهرس المؤلفین بالظاهریة. هدیة العارفین بغدادی ج ۲ ص ۳۸۲. نفحةالبشام فی رحلةالشام قایاتی ص ۶. معجم المطبوعات سرکیس ص ۱۳۷۲. فهرست الخدیویة ج ۱ ص ۳۸۵ و سایر مجلدات و صفحات. فهرس الازهریة ج ۲ ص ۳۸۳ و سایر مجلدات و صفحات. ایضاح المکنون بغدادی ج ۱ ص ۲۷۱ و سایر مجلدات و صفحات. الاعلام زرکلی ج ۶ ص ۲۴۴. اکتفاءالقنوع فندیک ص ۴۹۵. مرآةالعصر زخورة ج ۱ ص ۱۹۶. الآداب العربیه شیخو ج ۲ ص ۸۵. تاریخ آداب اللغة العربیهٔ جرجی زیدان ج ۴ ص ۳۰۵.