معنی علی‌دده

[ عَ دَ دَ ] (اِخ) ابن مصطفی موستاری سکتواری، ملقّب به علاءالدین و مشهور به علی دده و شیخ التربة. وی صوفی بود و در شهر موستار متولد شد و سپس ساکن مکهٔ مکرمه گردید و در سال ۱۰۰۷ هـ . ق. در قلعهٔ صولنق شهید شد. او راست: ۱ - تمکین المقام فی مسجدالحرام. ۲ - خواتم الحکم و حل الرموز و کشف الکنوز لما فیها من لطائف العلوم و الحکم. ۳ - فضائل الجهاد. ۴ -محاضرةالاوائل و مسامرةالاواخر. ۵ -مواقف الاخرة و اللطائف الفاخرة. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۲۴۳) (از الاعلام زرکلی). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است: کشف الظنون حاجی خلیفه ص ۹۱ و سایر صفحات. الجوهرالاسنی خانجی ص ۱۰۴. هدیةالعارفین بغدادی ج ۱ ص ۷۵۰. اکتفاءالقنوع فندیک ص ۳۷۷. فهرس الخدیویة ج ۵ ص ۱۴۱ و ج ۶ ص ۱۳۷. ایضاح المکنون بغدادی ج ۲ ص ۱۹۶. الکشاف طلس ص ۱۳۸.