معنی علی‌اللََّه

[ عَ لَلْ لاهْ ] (ع ق مرکب) برخدا. بر خدای. || در مقام استعاذه استعمال می کنند، یعنی پناه بر خدا. (ناظم الاطباء): علی اللََّه از بد دوران، علی اللََّه تبرا از خدادوران، تبرا.خاقانی. || در مقام توکل بکار رود، یعنی توکل بر خدا. (ناظم الاطباء). بر خدای است. بطریق ضمان کرم. || در تداول عوام، هرچه بادا باد. || صاحب آنندراج آرد: ناله از ناله و فریاد و شور و غوغا، و ظاهراً مخفف «توکلت علی اللََّه» است. و با لفظ برآمدن و زدن و بر فلک رساندن مستعمل است -انتهی. شور و غوغا و فریاد. (غیاث بنقل از رشیدی): شنیدم گر به شب دیوی زند راه خروس خانه بردارد علی اللََّه.نظامی. ز فریاد خرمهرهٔ گاودم علی اللََّه برآمد ز رویینه خم. نظامی (از آنندراج). مرا اندیشه از روی تو چون ماه رساند بر فلک هر شب علی اللََّه. میرخسرو (از آنندراج). - علی اللََّه گفتن؛ دل به دریا زدن.