معنی علوی زبیدی

[ عَ لَ یِ زَ ] (اِخ) عبدالرحمان بن ابراهیم بن اسماعیل بن عبداللََّه بن عبدالرحمان بن محمدبن یوسف علوی یمانی زبیدی، ملقب به وجیه الدین. وی شاعری بود که در سال ۸۶۰ هـ . ق. متولد شد و در حدود ۹۲۰ درگذشت. او راست: الجواهر الرفیع و وجه المعانی فی معرفة انواع البدیع. و نیز دیوان شعری دارد. (ازمعجم المؤلفین ج ۵ ص ۱۱۲ از هدیة العارفین ج ۱ ص ۵۴۴).[ عَ لَ یِ زَ ] (اِخ) عبدالرحمان بن محمدبن محمدبن یوسف بن عمربن علی بن ابی بکر علوی زبیدی یمانی حنفی، ملقب به وجیه الدین. وی فقیه و ادیب بود و در نظم و نثر نیز دست داشت. در خدمات سلطانی ترقی کرد و زمانی نیز در عدن بازداشت شد و پس از رهایی، مدرسه ای در زبید بساخت. او در ۷۴۸ هـ . ق. متولد شد و در ۸۰۳ یا ۸۰۴ درگذشت. او راست: بدیعیة، و شرح آن. (از معجم المؤلفین ج ۵ ص ۱۹۳ از الضوء اللامع ج ۴ ص ۱۵۳ و کشف الظنون ص ۲۳۴).