معنی علوی بغدادی
5 بازدید
[ عَ لَ یِ بَ ] (اِخ) جعفربن محمدبن جعفربن حسن بن جعفربن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب، مکنی به ابوعبداللََّه. در سال ۲۲۴ هـ . ق. در سامره متولد شده و در ذی قعدهٔ ۳۰۸ وفات کرد. وی از تاریخ نویسان است و او راست: التاریخ العلوی و الصخرة و البئر. (از معجم المؤلفین ج ۳ ص ۱۴۵ از اعیان الشیعة ج ۱۶ ص ۱۲۵ و ۱۲۷ و ایضاح المکنون ج ۲ ص ۲۷۹).[ عَ لَ یِ بَ ] (اِخ) حسن بن محمدبن یحیی بن حسن بن جعفر حسینی. شیعی و مشهور به ابن اخی ابی طاهر، مکنی به ابوعلی. وی نسابة بود و در سال ۳۵۸ هـ . ق. وفات کرد. (از معجم المؤلفین ج ۳ ص ۲۹۲ از المیزان ج ۲ ص ۲۴۲ و تاریخ بغداد ج ۷ ص ۴۲۱ و ایضاح المکنون ج ۲ ص ۳۱۷ و تنقیح المقال ج ۱ ص ۳۰۹ و اعیان الشیعة ج ۲۳ ص ۲۵۷ و ۲۶۳).
کلمات هم‌قافیه با «علوی بغدادی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دی» برای سرودن شعر