معنی علوان حموی

[ عَ لْ نِ حَ مَ وی ی ] (اِخ) (شیخ...) علی بن عطیةبن محمدبن حداد هیتی حموی شافعی شاذلی. صوفی، واعظ، ناظم، فقیه و اصولی است. متولد در ۸۷۳ هـ . ق. و متوفی در جمادی الاولای ۹۳۶ هـ . ق. وی را تصنیفات بسیاری است که از آن جمله است: ۱- بیان المعانی فی شرح عقیدة الشیبانی. ۲- الجوهر المحبوک فی علم السلوک، که منظومه ایست میمی. ۳- فتح اللطیف فی اسرار التصریف که رساله ایست مشتمل بر اسرار مسائل نحوی از اجرومیة. ۴- کشف الرین و نزح الشین و نورالعین، که آن شرح قصیدهٔ تائیهٔ شیخ عبدالقادربن حبیب، موسوم به «سلک العین لاذهاب الغین» است. ۵- مفتاح الدرایة، در فقه. ۶- منهاج العابد المتقی و معراج السالک المرتقی. ۷- النصائح المهمة للملوک و الائمة. ۸- النفحات القدسیة فی شرح ابیات الشبستریة. (از معجم المؤلفین ج ۷ ص ۱۵۰ از فهرس المؤلفین و الکواکب السائرة ج ۲ ص ۲۰۶ و ۲۱۳ و شذرات الذهب ج ۸ و هدیة العارفین ج ۱ و کشف الظنون و ایضاح المکنون). و نیز رجوع به کشف الظنون شود.