معنی علوانی

[ عَ لْ ] (اِخ) احمدبن عمر حمامی علوانی خلوتی شافعی. ساکن حلب بود و در ۱۰۱۷ هـ . ق. درگذشت. او راست: ۱- الاصول العلوانیة فی الآداب و الاخلاق الصوفیة. ۲- أعذب المشارب فی السلوک. ۳- المناقب، در تصوف. (از معجم المؤلفین ج ۲ ص ۳۰ از خلاصةالاثر ج ۱ و هدیة العارفین و فهرست الخدیویة ج ۲ و الکشاف و ایضاح المکنون ج ۱).[ عَ لْ ] (اِخ) محمدبن ابوبکربن داودبن عبدالرحمان بن عبدالخالق بن عبدالرحمان حموی دمشقی حنفی (محب الدین ابوالفضل). وی در تفسیر، فقه، نحو، معانی، بیان، فرائض، حساب، منطق، حکمت و غیره عالم و استاد بود. او در حماة در ماه رمضان سال ۹۴۹ هـ . ق. به جهان آمد و در دمشق در ۲۳ شوال سال ۱۰۱۶ هـ . ق. درگذشت. وی امر قضاوت را در مصر و حمص و حصن الاکراد و معرةالنعمان و معرة نسرین و کلس و اعزاز عهده دار بود و سپس به دمشق رفت. از جمله آثار اوست: ۱- تنزیل الآیات علی الشواهد من الابیات، که شرح شواهد کشاف است. ۲- حاشیه بر تفسیر بیضاوی. ۳- حاشیه بر الهدایة و الدرر و الغرر، در فقه. ۴- الرحلة المصریة. ۵- شرح شواهد الکشاف، که به نام تنزیل الآیات... است. ۶- شرح منظومهٔ محب الدین بن شحنة، در معانی و بیان. ۷- منظومهٔ عمدة الحکام و شرح آن. (از معجم المؤلفین ج ۹ ص ۱۰۹ از عرف البشام فیمن ولی فتوی دمشق الشام و خلاصة الاثر ج ۳ و فهرس التیموریة ج ۳ و ایضاح المکنون ج ۱ و هدیة العارفین ج ۲).