معنی علقمهٔ نخعی
4 بازدید
[ عَ قَ مَ یِ نَ خَ ] (اِخ) ابن قیس بن عبداللََّه بن مالک بن علقمةبن سلامان، مکنی به ابوشبل کوفی. وی عمّ أسودبن یزید و خال ابراهیم تمیمی، و فقیه بود و در دورهٔ جاهلیت و اسلام میزیست. از ابوبکر و عمر روایت میکند. وفات او را در ۷۲ هـ . ق. در سن نودسالگی گفته اند، و برخی آن را در ۶۲ هـ . ق. ذکر کرده اند. وی در جنگ صفین و خراسان شرکت داشت و دو سال نیز در خوارزم اقامت کرد و مدتی در مرو به سر برد. و در آخر عمر ساکن کوفه بود. (از الاصابة ج ۵ قسم سوم ص ۱۱۲). و رجوع به صفة الصفوة ج ۳ ص ۱۳ و الاعلام زرکلی شود.
کلمات هم‌قافیه با «علقمهٔ نخعی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «عی» برای سرودن شعر