معنی علقمهٔ مدلجی

معنی علقمهٔ مدلجی

6 بازدید
[ عَ قَ مَ یِ مُ لِ ] (اِخ) ابن مُجزِّزبن أعوربن جعدةبن معاذبن عتوارةبن عمربن مدلج کنانی. از صحابه است. و گویند که پیغمبر (ص) هنگامی که به تبوک رسید، وی را به فلسطین فرستاد. او از جانب عمر نیز ناظر بر جنگ فلسطین بود. وی در سال ۲۰ هجری هنگامی که با لشکری از جانب عمر برای جنگ حبشه میرفت در دریا غرق شد. (از الاصابة ج ۴ قسم اول ص ۲۶۷). و رجوع به امتاع الاسماع ج ۱ ص ۴۴۳ و الاعلام زرکلی شود.

کلمات هم‌قافیه با «علقمهٔ مدلجی»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «جی» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید